Verjaardag

Ik vierde mijn verjaardag afgelopen zondag dit keer niet echt.
Wel aten we gezellig taart en had ik zelfs een versierde stoel!

Zo pas bevallen vond ik een huis vol verjaardagsvisite een beetje teveel van het goede.
We gingen wel even naar mijn ouders, aten daar taart en patatjes en wij kletsen wat en de kinderen
speelden wat.
Leuk hoe de neefjes en nichtje zo goed met elkaar kunnen, nooit is er ruzie (misschien kunnen we dan over een paar jaar niet meer zeggen...)

Gisteren kwam er fijne post!
Het beeldje wat ik zo graag wilde hebben!
Het doet me denken aan ons kleine meisje waar ik zó van geniet.
Wat nu nog zo klein is en waarschijnlijk nét zo snel groot wordt als de andere meiden.
Om dát gevoel vast te leggen, hoe ze voelt, hoe haar zachte haartje tegen mijn neus voelen, wilde ik dit beeldje graag hebben.
Het is nog mooier dan ik dacht! en de zon scheen er zo mooi op!

2011 is bijna voorbij

De laatste dag van het jaar sluiten we af met oliebollen bakken (en dit jaar ook een paar appelbeignets).
Zó leuk om te doen en fijn dat ik dit met 29 zwangerschap nog héérlijk kan doen.
De vorige keer was ik er heel wat anders aan toe.

Nu staat er inmiddels een grote bak bollen klaar.
We hebben ons vanmiddag  dit keer nog niet misselijk gegeten.

Ik sluit het jaar ook even af met stil te staan.
Er zijn mensen die een moeilijke afsluiter van dit oude jaar hebben.
Een hoop zorgen en verdriet.

We kijken daarom extra dankbaar terug op dit afgelopen jaar.
Niet alles ging zonder moeilijkheden maar toch...
Een jaar waarop oudste naar de basisschool ging, een hele verandering voor haar maar ook voor ons.
Ons kleinste meisje haar wereld steeds meer ging ontdekken.
Een jaar van klussen, een jaar van uitrusten.
Een jaar van....weer lekker in mijn eigen vel qua kilo's.
maar ook het andere half jaar waaop ik moest accepteren dat mijn lijf weer de andere kant op slaat.
Gelukkig is er een mooie 'reden' dit keer.
Een minimensje dat groeit in mijn buik.

Een jaar van dichter tot jezelf komen, de confrontatie aangaan met mijzelf en daardoor soms ook met situaties.
Een jaar van beseffen hoe 'rijk' we zijn als gezin.

Op naar nét zo'n mooi jaar!
Af en toe stil kunnen staan.
Stil kunnen staan bij blijschap maar ook bij verdriet.
Stil kunnen staan bij al onze zegeningen.
Blijven genieten van onze kinderen, vooral de kleine dingen waar we samen zó van kunnen genieten.
Een blik, een schaterlach...
We snappen elkaar altijd helemaal  en hebben aan een blik genoeg.
Ook weer zo'n ding om blij mee te zijn.
Nog steeds heb ik de liefste en beste man :-).........(en papa van de meisjes).

Vol verwachting kijken we uit naar onze 3e lieve kindje.
Al druk aan het schoppen in mijn buik.
We nemen de tijd ervoor, genieten van de bewegingen, soms zelfs goed te zien van buitenaf.
Heerlijk, bijzonder en waardevol.
Een WONDER!

De mooiste dingen in het leven zijn eigenlijk helemaal geen dingen.....

Ik wens jullie allemaal een fijn, liefdevol, gezond 2012 toe.
Ik geniet nog steeds zó van jullie schrijfsels en reacties(ook al reageer ik zelf niet altijd )

Lieve groetjes,

Linda

1e Advent

Het 1e kaarsje mocht vandaag aan.

De tijd van verwachting breekt aan....
We zijn nog wel vol van schoenen zetten, spanning tijdens het kijken van het sinterklaasjournaal, pietenmutsen die op school zijn meegenomene...nog 5 nachtjes slapen en dan pakjesavond!!

Maar we staan ook al stil bij de bijzondere tijd voor Kerst!

Afgelopen maandag een gezellige workshop gehad.
We hebben adventlichtjes gemaakt, wat een leuke materialen waren er zeg!
En wat was alles goed voor elkaar.
Ik kreeg de volgende dag helemaal zin om verder te gaan knutselen en freubelen!

Bedankt voor de gezellige avond!

Het 1e kaarsje mocht oudste vandaag aansteken.....

We zijn dit jaar natuurlijk dubbel vol verwachting!
Er wacht ons weer een extra bijzondere Kerst, met een klein schoppend wondertje in mijn buik.

Dankbaarheid!

Al weken ben ik niet meer zo actief aan het bloggen, maar meer dingen liggen hier wat achter...
Niet helemaal zonder ' geldige reden'.......

Ik ben ook al weken misselijk, erg moe en alles wat daarbij hoort!'
Want....we krijgen er een kindje bij!
Onze dochters krijgen een broertje of zusje!

We zijn heel erg blij maar vooral ook erg dankbaar.
Het is niet altijd zo vanzelfsprekend voor iedereen.
het was ook niet zo vanzelfsprekend voor ons.

In het verleden meegemaakt hoe anders het kan gaan.
Hoe kapot en verdietig je dan kan zijn.
Hoe je in je hart een leegte kan voelen, je hart doet bijna letterlijk pijn.

Toe ik zwanger was van jongste vond ik het daarom ook zó spannend.
Met 20 weken durfde ik pas wat te kopen.
Toe ze geboren werd kwam er na een paar dagen zo'n ontlading dat we eindelijke ons 2e kindje hadden.
Tranen van geluk en opluchting.

Nu is het allemaal zo anders.
Het is dan nooit meer zo zorgeloos als bij onze oudste.
Maar we zijn heel blij en dankbaar dat onze wens voor nog een kindje zo snel waarheid mocht worden.
Dat alles gewoon goed was.
We de 1e vroege echo al een hartje zagen
We de 2e echo weer een kloppend hartje zagen en bewegende armpjes en beentjes!

En gisteren voor het eerst geluid!
De setting was minder romantisch, een huilend meisje en veel drukte maar..
bleef ik bij de echo heel nuchter en allert of ik alles zag kloppen en bewegen, sprongen er nu tranen in mijn ogen!
Alsof dit kindje wilde zeggen, mijn 2 zussen zijn er wel, maken drukte en geluid maar IK hoor ook bij jullie gezinnetje.

Ja, je hoort er zeker bij klein lief kindje.
Ik wil zo graag dat je veilig in mijn buik gaat groeien, je bent zó welkom!

En wat fijn om te weten ik weet dat Hij er elke minuut bij is.
Dat maakt mij rustig en vol vertrouwen.

In de zwangerschap van onze oudste maakte ik 's nachts (kladblokje lag altijd naast mijn bed) dit gedichtje.

Wat een groot Wonder dat Hij je liet groeien.
Wat een groot Wonder dat Hij voor je zorgde iedere dag!
Wat een Groot Wonder en wat bén je bijzonder!

Lieve Madelief, vandaag is de mooiste dag!

Het gedichtje hebben we op haar geboortekaartje gezet.



Wat heeft het nu nog méér betekenis ook weer voor dit kleine wondertje.

even stilstaan

Vandaag Goede Vrijdag.
Als kind nooit begrepen waarom het Goede vrijdag was?
Zo goed en leuk was het toch niet?

Maar GOED is het zeker wel, poeh!Wat een offer.
om even stil van te worden!
En als ik dan al die prachtige lentekleuren zie, al het moois wat bloeit en als het jongs dat hier weer zwemt!

Dan maakt mijn hart even een sprongetje!

En dit laatste peuterspeelzaal werkje vond ik toch zó supermooi!
Wilde ik jullie even laten zien zo met de Paasdagen.