2011 is bijna voorbij

De laatste dag van het jaar sluiten we af met oliebollen bakken (en dit jaar ook een paar appelbeignets).
Zó leuk om te doen en fijn dat ik dit met 29 zwangerschap nog héérlijk kan doen.
De vorige keer was ik er heel wat anders aan toe.

Nu staat er inmiddels een grote bak bollen klaar.
We hebben ons vanmiddag  dit keer nog niet misselijk gegeten.

Ik sluit het jaar ook even af met stil te staan.
Er zijn mensen die een moeilijke afsluiter van dit oude jaar hebben.
Een hoop zorgen en verdriet.

We kijken daarom extra dankbaar terug op dit afgelopen jaar.
Niet alles ging zonder moeilijkheden maar toch...
Een jaar waarop oudste naar de basisschool ging, een hele verandering voor haar maar ook voor ons.
Ons kleinste meisje haar wereld steeds meer ging ontdekken.
Een jaar van klussen, een jaar van uitrusten.
Een jaar van....weer lekker in mijn eigen vel qua kilo's.
maar ook het andere half jaar waaop ik moest accepteren dat mijn lijf weer de andere kant op slaat.
Gelukkig is er een mooie 'reden' dit keer.
Een minimensje dat groeit in mijn buik.

Een jaar van dichter tot jezelf komen, de confrontatie aangaan met mijzelf en daardoor soms ook met situaties.
Een jaar van beseffen hoe 'rijk' we zijn als gezin.

Op naar nét zo'n mooi jaar!
Af en toe stil kunnen staan.
Stil kunnen staan bij blijschap maar ook bij verdriet.
Stil kunnen staan bij al onze zegeningen.
Blijven genieten van onze kinderen, vooral de kleine dingen waar we samen zó van kunnen genieten.
Een blik, een schaterlach...
We snappen elkaar altijd helemaal  en hebben aan een blik genoeg.
Ook weer zo'n ding om blij mee te zijn.
Nog steeds heb ik de liefste en beste man :-).........(en papa van de meisjes).

Vol verwachting kijken we uit naar onze 3e lieve kindje.
Al druk aan het schoppen in mijn buik.
We nemen de tijd ervoor, genieten van de bewegingen, soms zelfs goed te zien van buitenaf.
Heerlijk, bijzonder en waardevol.
Een WONDER!

De mooiste dingen in het leven zijn eigenlijk helemaal geen dingen.....

Ik wens jullie allemaal een fijn, liefdevol, gezond 2012 toe.
Ik geniet nog steeds zó van jullie schrijfsels en reacties(ook al reageer ik zelf niet altijd )

Lieve groetjes,

Linda

Lief Lentje

Vandaag even een mindere dag.
Kun je soms hebben.
Het liep allemaal niet lekker, ik voel me even wat minder goed.

Gelukkig is daar ons vrolijke meisje!
Ze doet haar naam zeker eer aan.

 

Bedankt lief meisje!

Dankbaarheid!

Al weken ben ik niet meer zo actief aan het bloggen, maar meer dingen liggen hier wat achter...
Niet helemaal zonder ' geldige reden'.......

Ik ben ook al weken misselijk, erg moe en alles wat daarbij hoort!'
Want....we krijgen er een kindje bij!
Onze dochters krijgen een broertje of zusje!

We zijn heel erg blij maar vooral ook erg dankbaar.
Het is niet altijd zo vanzelfsprekend voor iedereen.
het was ook niet zo vanzelfsprekend voor ons.

In het verleden meegemaakt hoe anders het kan gaan.
Hoe kapot en verdietig je dan kan zijn.
Hoe je in je hart een leegte kan voelen, je hart doet bijna letterlijk pijn.

Toe ik zwanger was van jongste vond ik het daarom ook zó spannend.
Met 20 weken durfde ik pas wat te kopen.
Toe ze geboren werd kwam er na een paar dagen zo'n ontlading dat we eindelijke ons 2e kindje hadden.
Tranen van geluk en opluchting.

Nu is het allemaal zo anders.
Het is dan nooit meer zo zorgeloos als bij onze oudste.
Maar we zijn heel blij en dankbaar dat onze wens voor nog een kindje zo snel waarheid mocht worden.
Dat alles gewoon goed was.
We de 1e vroege echo al een hartje zagen
We de 2e echo weer een kloppend hartje zagen en bewegende armpjes en beentjes!

En gisteren voor het eerst geluid!
De setting was minder romantisch, een huilend meisje en veel drukte maar..
bleef ik bij de echo heel nuchter en allert of ik alles zag kloppen en bewegen, sprongen er nu tranen in mijn ogen!
Alsof dit kindje wilde zeggen, mijn 2 zussen zijn er wel, maken drukte en geluid maar IK hoor ook bij jullie gezinnetje.

Ja, je hoort er zeker bij klein lief kindje.
Ik wil zo graag dat je veilig in mijn buik gaat groeien, je bent zó welkom!

En wat fijn om te weten ik weet dat Hij er elke minuut bij is.
Dat maakt mij rustig en vol vertrouwen.

In de zwangerschap van onze oudste maakte ik 's nachts (kladblokje lag altijd naast mijn bed) dit gedichtje.

Wat een groot Wonder dat Hij je liet groeien.
Wat een groot Wonder dat Hij voor je zorgde iedere dag!
Wat een Groot Wonder en wat bén je bijzonder!

Lieve Madelief, vandaag is de mooiste dag!

Het gedichtje hebben we op haar geboortekaartje gezet.



Wat heeft het nu nog méér betekenis ook weer voor dit kleine wondertje.

Weer post!

Eignelijk is het al een tijdje geleden maar door alle drukte is het er nu pas van gekomen om weer even te bloggen.

Een paar dagen na de 1e brief die we van ons sponsorkindje Olivier kregen lag er wéér een brief van hem in de bus!

Wat een verassing!!
Waarschijnlijk is er iets niet goed gegaan met de post want dit was eigenlijk zijn 1e brief.
Er zaten zelfs foto's bij, je kon zien dat ze al 'gebruikt'waren en daarom extra bijzonder dat wij ze mochten hebben.

Waardevol om foto's te krijgen van zijn gezin, dat hij ons zijn gezin wil laten zien!

Voor mijn lieve Lente

Lief zonnig Lentje...

Altijd zo vrolijk en blij met je frisse blonde koppie.
Ik geniet (en papa en zus met mij mee) elke dag zo verschrikkelijk van jou!
Van je stralende, alleslachtmeekoppie!

Je heerlijke ruikende Lentehaartjes en lieve Lentelijfje.

Je weet dat je méér dan welkom was en bent!
Extra bijzonder voor papa & mama toen je in mijn buik groeide.
Dat je in mijn buik mócht groeien!
Extra bijzonder toen je hier thuis geboren werd.

De zon begon weer te schijnen zei mama toen we een positive test zagen.
23 april, een mooie dag in de lente.
En in de meest stormachtige nacht ben je geboren.
Enorme sneeuwduinen tegen ons huis en de auto.
We hadden geen eens meer naar naar het ziekenhuis gekund.
10 januari......hartje winter werd werd jij thuis geboren.

Ons zonnestraaltje, ónze Lente!

Zo ontzettend naar je uitgekeken en nog steeds elke dag zo blij met jou.

(niet omdat je vandaag jarig bent of het een extra bijzondere dag is maar gewoon omdat
jij jij bent en ik je zo vreselijk lief vindt!)  xx mama

1e brief van Olivier

Eind vorige week kwam de langverwachte brief van ons sponsorkind Olivier.

Op een bijzondere manier kwam ik via  Sandra van http://zeeuwsemama.blogspot.com/ in aanraking met compassion.
Of liever gezegd, ik werd geráákt door het werk van compassion.
Ook werd ik geraakt door de manier waarop Sandra en haar gezin hun sponsorkindje in hun hart hadden gesloten!
Toevallig had ik op de site zitten kijken en bleven 2 kleine kopjes extra in mijn hoofd zitten.

Toen ik op het blog van Sandra linksboven in de hoek de naam van één van ' mijn' koppies zag was het voor mij duidelijk.
Dit gaan we doen!
Ik mailde met Sandra en mijn gevoel werd helemaal bevestigd!
Ik twijfelde tussen de twee kinderen, wat moeilijk dat je dan moet kiezen.
Ze hadden beide (zoals zovelen) een sponsor nodig.
Er werd voor ons gekozen, wat het gelijk duidelijk maakte.
Het meisje had net een sponsor gevonden!

Man zag mijn enthousiastme en dat het mijn hart geraakt had.
Hij vond het een super plan.
(Wat fijn trouwens als iemand je zo goed kent en snapt!!!!)
Ik hoefde hem geen eens echt te overtuigen:-)

Sinds die tijd hoort Olivier toch een beetje bij ons gezin.
Zijn foto staat op de kast, er wordt over hem gepraat.
Oudste wijst mij erop als ik na het eten niet voor Olivier bidt.
Dat maakt mij blij!
Blij dat ik soms zie waar ik zó mijn best voor doe.
Proberen om hun hartje ook te laten houden van de ander, de ander die onze liefde en aandacht zo hard nodig hebben.
Ook als je er zelf niet direct gelijk iets voor terug krijgt.

Wat fijn als ik die liefde bij mijn kinderen terug zie.
Wat moet ik zelf vaak nog zoveel leren! En kinderen kunnen je dan zo goed een spiegel voorhouden.
Een dankbaar mens ben ik dan, een blije moeder.
Moeder van mijn lieve meisjes!

En in mijn hart ook een een beetje van Olivier.

Vanaf november zijn we zijn sponsorfamilie, maar nog geen brief ontvangen.
Ik merkte dat ik steeds meer naar de post uitkeek.
Ik probeer trouw te schrijven maar vond het soms lastig dat er niets terug kwam.
Hij is nog maar jong dus zelf schrijven gaat nog niet.
Maar deze brief en tekening waren nu wel extra super!



Voor oudste ook goed om eens wat terug te krijgen, zo wordt het voor haar ook tastbaarder.
Ze ging meteen enthousiast de nieuwe brief met kleurplaat voor hem kleuren.

ennuh..Sandra we doen er ook leuke handafdrukjes bij! Leuk idee!